Goto main content

Won Hyon A heeft weer zin in het leven

Revalidatie
Op 10 mei 2011 heeft Won Hyon A weer enkele passen kunnen zetten. Niet vanzelfsprekend, want dat kan ze al jaren niet meer. Met ‘een nieuw paar benen’ zal stappen voortaan wel weer kunnen.
Won Hyon A, een jonge Noord-Koreaanse en haar mama in het revalidatiecentrum

Op 10 mei 2011 heeft Won Hyon A weer enkele passen kunnen zetten. Niet vanzelfsprekend, want dat kan ze al jaren niet meer. Met ‘een nieuw paar benen’ zal stappen voortaan wel weer kunnen.

Deze jonge vrouw van 21 jaar werkte in de koolmijnindustrie als verantwoordelijke voor gegevensverzameling en bodemanalyses. Zoals de meeste Noord-Koreanen ging ze steeds te voet naar haar werk. Drie jaar geleden werd ze in de buurt van de mijn van de weg gereden door een vrachtwagen voor kolentransport. Zo verloor ze haar benen.

Nog niet zo lang geleden ging Won Hyon A naar het revalidatiecentrum in Hamhung, de tweede grootste stad van Noord-Korea. Ze woont in de provincie Noord Hamgyong, in het uiterste noordoosten van het land, op 200 km van het centrum. Tijdens de revalidatieperiode van drie tot vier weken blijft Won Hyon A's moeder bij haar. Wanneer ze haar oefeningen doet, te midden van de andere patiënten, trekt Won Hyon A's glimlach meteen de aandacht.

Ze begint zelf haar verhaal te vertellen, snel. Een vlaag van emotie overvalt haar wanneer ze zegt dat het vandaag de eerste dag sinds drie jaar is dat ze weer wat kan stappen, dankzij haar nieuwe prothesen. Tranen rollen over haar wangen en verlegen slaat ze haar blik neer. Haar keel is wat dichtgeknepen en haar stem klinkt hees. Daarom begint Won Hyon A's mama te praten. Je kan zo voelen dat zij en haar dochter een uniek en intens emotioneel moment delen. Ze legt uit dat haar dochter zich tot nu slechts op haar knieën kon verplaatsen en dus nooit ver weg kon gaan. Ze kon niet anders dan voortdurend in haar thuisomgeving blijven. En omdat ze zich enkel op haar knieën kon verplaatsen, kreeg ze eelt.

« Wandelen en ondertussen op de uiteinden van de ledematen steunen is erg vermoeiend », zegt Won Hyon A ons, wanneer ze haar laatste tranen wegveegt. Op het einde van de dag is ze doodmoe.

Maar vandaag is ze vooral verbijsterd dat ze weer kan wandelen. Dat had ze nooit durven denken. Won Hyon A en haar mama zijn Handicap International en de Koreaanse partner KFPD heel dankbaar voor de therapie in het centrum en de prothese.

En nu Won Hyon A weer zin heeft in het leven, wil ze zelf mensen in de regio helpen die een gelijkaardig ongeval hebben meegemaakt.

Handicap International startte haar activiteiten in de Democratische Volksrepubliek Noord-Korea in 1998. Sinds 2005 gebeurt dat via het “European Union Project Support”. Onze organisatie werkt samen met de KFPD (Korean Federation for people with disabilities) binnen de domeinen van fysieke en zintuiglijke handicaps.

Meer over dit onderwerp

"De meest geavanceerde, dodelijke en vernietigende wapens die ik al heb gezien"
© V. de Viguerie / HI
Mijnen en andere wapens Noodhulp Revalidatie

"De meest geavanceerde, dodelijke en vernietigende wapens die ik al heb gezien"

Gaëlle Smith, noodrevalidatiespecialist bij Handicap International, ging enkele maanden geleden naar Oekraïne om onze teams ter plaatse te ondersteunen. Een getuigenis van haar ervaring in oorlogsgebied.

Lokale werknemers van HI zorgen dat bewoners vluchtelingendorpen met een beperking opnieuw mobiel zijn
© E. Sellers / HI
Revalidatie

Lokale werknemers van HI zorgen dat bewoners vluchtelingendorpen met een beperking opnieuw mobiel zijn

Andrew Mwangi is als orthoprothesist aan de slag bij Handicap International. In de Keniaanse vluchtelingendorpen Kakuma en Kalobeyei helpt hij personen met een beperking aan een orthese of prothese.

1 jaar taliban aan de macht in Afghanistan
© HI
Revalidatie

1 jaar taliban aan de macht in Afghanistan

Sinds de taliban in augustus 2021 de macht in Afghanistan hebben overgenomen, is de humanitaire situatie erg verslechterd. 24,4 miljoen mensen - 55% van de bevolking - hebben humanitaire hulp nodig. Mensen met een beperking worden het hardst getroffen door de huidige crisis in Afghanistan.