Meteen naar de inhoud

Won Hyon A heeft weer zin in het leven

Revalidatie
Op 10 mei 2011 heeft Won Hyon A weer enkele passen kunnen zetten. Niet vanzelfsprekend, want dat kan ze al jaren niet meer. Met ‘een nieuw paar benen’ zal stappen voortaan wel weer kunnen.
Won Hyon A, een jonge Noord-Koreaanse en haar mama in het revalidatiecentrum

Op 10 mei 2011 heeft Won Hyon A weer enkele passen kunnen zetten. Niet vanzelfsprekend, want dat kan ze al jaren niet meer. Met ‘een nieuw paar benen’ zal stappen voortaan wel weer kunnen.

Deze jonge vrouw van 21 jaar werkte in de koolmijnindustrie als verantwoordelijke voor gegevensverzameling en bodemanalyses. Zoals de meeste Noord-Koreanen ging ze steeds te voet naar haar werk. Drie jaar geleden werd ze in de buurt van de mijn van de weg gereden door een vrachtwagen voor kolentransport. Zo verloor ze haar benen.

Nog niet zo lang geleden ging Won Hyon A naar het revalidatiecentrum in Hamhung, de tweede grootste stad van Noord-Korea. Ze woont in de provincie Noord Hamgyong, in het uiterste noordoosten van het land, op 200 km van het centrum. Tijdens de revalidatieperiode van drie tot vier weken blijft Won Hyon A's moeder bij haar. Wanneer ze haar oefeningen doet, te midden van de andere patiënten, trekt Won Hyon A's glimlach meteen de aandacht.

Ze begint zelf haar verhaal te vertellen, snel. Een vlaag van emotie overvalt haar wanneer ze zegt dat het vandaag de eerste dag sinds drie jaar is dat ze weer wat kan stappen, dankzij haar nieuwe prothesen. Tranen rollen over haar wangen en verlegen slaat ze haar blik neer. Haar keel is wat dichtgeknepen en haar stem klinkt hees. Daarom begint Won Hyon A's mama te praten. Je kan zo voelen dat zij en haar dochter een uniek en intens emotioneel moment delen. Ze legt uit dat haar dochter zich tot nu slechts op haar knieën kon verplaatsen en dus nooit ver weg kon gaan. Ze kon niet anders dan voortdurend in haar thuisomgeving blijven. En omdat ze zich enkel op haar knieën kon verplaatsen, kreeg ze eelt.

« Wandelen en ondertussen op de uiteinden van de ledematen steunen is erg vermoeiend », zegt Won Hyon A ons, wanneer ze haar laatste tranen wegveegt. Op het einde van de dag is ze doodmoe.

Maar vandaag is ze vooral verbijsterd dat ze weer kan wandelen. Dat had ze nooit durven denken. Won Hyon A en haar mama zijn Handicap International en de Koreaanse partner KFPD heel dankbaar voor de therapie in het centrum en de prothese.

En nu Won Hyon A weer zin heeft in het leven, wil ze zelf mensen in de regio helpen die een gelijkaardig ongeval hebben meegemaakt.

Handicap International startte haar activiteiten in de Democratische Volksrepubliek Noord-Korea in 1998. Sinds 2005 gebeurt dat via het “European Union Project Support”. Onze organisatie werkt samen met de KFPD (Korean Federation for people with disabilities) binnen de domeinen van fysieke en zintuiglijke handicaps.

Meer over dit onderwerp

COVID-19: De kinesitherapeuten van Handicap International sensibiliseren over hygiënemaatregelen
© Phil Sheppard / Handicap International
Gezondheid Noodhulp Revalidatie

COVID-19: De kinesitherapeuten van Handicap International sensibiliseren over hygiënemaatregelen

Covid-19 is vandaag een realiteit wereldwijd. Daarom passen de team van Handicap International (HI) hun activiteiten aan en schieten ze kwetsbare bevolkingsgroepen te hulp. Onze kiné's zetten in het bijzonder in op sensibilisering bij de bevolking over de hygiënische maatregelen. Pauline Falipou, experte noodrevalidatie, deelt met ons haar blik op het terrein.

Jemen: een hele generatie ernstig gewond voor het leven Mijnen en andere wapens Noodhulp Revalidatie

Jemen: een hele generatie ernstig gewond voor het leven

Sinds het begin van het conflict in Jemen heeft Handicap International meer dan 3.000 slachtoffers van explosieve wapens behandeld, waaronder 850 slachtoffers van mijnen en explosieve oorlogsresten. Bijna allemaal hebben ze een blijvende handicap overgehouden als gevolg van hun verwondingen en zullen ze specifieke nazorg voor de rest van hun leven nodig hebben. De organisatie maakt zich zorgen over de vele belemmeringen voor humanitaire interventies en de toegang tot de bevolking. Thomas Hugonnier, projectverantwoordelijke voor de organisatie in het Midden-Oosten, getuigt over de situatie in het land.

Héritier, slachtoffer van het geweld in Zuid-Kivu
© Patrick Meinhardt/HI
Gezondheid Noodhulp Revalidatie

Héritier, slachtoffer van het geweld in Zuid-Kivu

Héritier (23) was kapitein op een vissersboot in Zuid-Kivu, Congo. Op een nacht viel een gewapende groep zijn woning binnen. Héritiers ouders werden in koelen bloede vermoord. Zelf hield hij een armletsel over aan de aanval. Noela, een kinesiste van HI, komt geregeld op bezoek. Samen werken ze aan zijn revalidatie opdat hij zijn arm en hand opnieuw kan gebruiken. Héritier wordt ook begeleid door Olivier, een psycholoog bij wie hij zich op zijn gemak voelt.