“Nalatenschap gaat waar de middelen ontbreken”

Portret van Marcel

“Voor mij is het de normaalste zaak van de wereld om een deel van mijn nalatenschap te geven aan een goed doel.” Aan het woord is Marcel, die geen blad voor de mond neemt als hij over zijn testament spreekt. Meer en meer zijn er mensen zoals Marcel die beslissen om een humanitaire organisatie in hun testament op te nemen. “We leven in een geglobaliseerde wereld. Een wereld die enkel leefbaar mits voldoende solidariteit”, klinkt de logica van Marcel.

“Ik ben enig kind. Mijn vrouw, die overleden is, was dat ook. We hebben samen één zoon, die een zware handicap heeft. Het is nu mijn taak om zijn toekomst en welzijn, zowel financieel als mentaal, te verzekeren. Via mijn testament kan ik garanderen dat hij de gepaste zorgen blijft krijgen. Eigenlijk behoort hij daardoor nog tot de ‘gelukkigen’.”

Marcel woont al 25 jaar in Binche (Henegouwen). “Na mijn pensioen ben ik me hier komen settelen met mijn vrouw, die van deze streek afkomstig is. Ik raakte gepassioneerd door de volkse tradities en gewoontes hier en heb me als Brusselaar goed weten te integreren in de lokale gemeenschap. Ik ben zelfs stadsgids in Binche en leid plezier bezoekers rond in het museum van carnaval en maskers”, zegt Marcel tevreden.

Maar ooit zocht hij het verder van huis. “Ik heb jarenlang gewerkt in Burundi en Congo als boekhouder en administratief bediende. Daarna ben ik verschillende keren naar Centraal-Afrika teruggegaan. Ik heb het continent al zien veranderen, maar sommige Afrikaanse landen verdienen nog altijd onze steun.”

Marcels ervaring deed zijn overtuiging groeien om Handicap International te steunen. “Ik ontving al enkele jaren de jaarkalender van Handicap International. Op een dag ontving ik ook een brief met informatie over wat de organisatie deed en waarvoor ze geld nodig had. Toen kwam het besef: hier kan mijn zoon terugvallen op een vangnet, op omkadering en aangepaste zorgen. Maar elders ontbreken de middelen op schrijnende manier.”

Vervolgens nam Marcel contact op met Nicole Luyckx, verantwoordelijke voor de legaten bij Handicap International. Hij besloot onze organisatie op te nemen in zijn testament. “In de eerste plaat zijn er kinderen en volwassenen die nood hebben aan een prothese, spalken, rolstoelen of andere zorgen. Maar daar stopt het niet. Er is vaak nog een hele familie, die van deze persoon afhangt of het leven anders moet gaan inrichten in functie van de persoon met een handicap. Steun is nodig. Er is in elk geval nog veel werk voor de boeg, ten zuiden van ons …”