Meteen naar de inhoud

"Deze oorlog die al vier jaar duurt, heeft de mensen uitgeput."

Mijnen en andere wapens Revalidatie
Jemen

Suad Al-Qadri werkt als psychosociale hulpverlener voor HI in Sana’a, de hoofdstad van Jemen. Ze vertelt over de mentale toestand van de patiënten die door HI geholpen worden en de gevolgen van bombardementen op de psychologische gezondheid van de bevolking.

Suad Al-Qadri

Suad Al-Qadri

De gewonden die we opvangen in het ziekenhuis na een bombardement of gevechten zijn in shock. Sommigen kunnen niet meer praten. Ze zijn bang van alles. Gewoon je stem verheffen doet ze schrikken. 

Hoe moet je hen helpen?

Onze eerste taak is luisteren: luisteren naar hun verhaal en hun angsten. We proberen hen te troosten, maar we zoeken ook naar een oplossing voor hun praktische problemen. Enkele maanden geleden vingen we een moeder op, Iman, die lichtgewond raakte bij een bombardement. Haar familieleden waren in veiligheid gebracht. Haar huis daarentegen was volledig verwoest. Ze kon maar aan één ding denken: “Waar moeten we naartoe? Waar vinden we een dak boven ons hoofd?” Ze was geschokt en bang. We vonden samen met haar een oplossing die ze alleen niet had kunnen bedenken: enkele verre neven en nichten woonden in de buurt en wouden haar en haar familie opvangen. 

Luisteren, geruststellen, steunen    

Dankzij onze ondersteuning komen de patiënten uit hun isolement. We leggen uit dat het volkomen normaal is om bang of in shock te zijn of zich depressief te voelen na een gewelddadige gebeurtenis. Ze zijn gerustgesteld van zodra ze beseffen dat ze niet de enige zijn in een dramatische situatie en dat andere mensen dezelfde angsten voelen. 

Fysieke revalidatie is in de ernstigste gevallen niet mogelijk zonder psychosociale ondersteuning: Bij Salah, een jonge man, werd het linkerbeen geamputeerd. Hij had zware verwondingen aan zijn rechterbeen en bleef aan zijn bed gekluisterd. Hij had alles opgegeven, praatte niet meer, verzorgde zich niet meer … hij was volledig aangedaan door zijn handicap. Zijn leven had geen zin meer … 
Door onze ondersteuning begon hij weer te letten op zijn hygiëne en zijn kleding. Uiteindelijk brak hij zijn stilzwijgen. Hij heeft zijn nieuwe situatie aanvaard, waardoor we met kinesitherapie konden beginnen. Op termijn komt hij in aanmerking voor een prothese. 

Een uitgeputte bevolking

De bevolking leeft niet enkel in een voortdurende angst voor nieuwe bombardementen, ze maken zich ook zorgen over de sociale en economische gevolgen van de oorlog. Veel mensen hebben hun werk verloren en zijn wanhopig op zoek naar eten voor hun familie. Sommigen hebben hun woning moeten verlaten, omdat ze de huur niet langer konden betalen. De toegang tot water is in vele wijken heel problematisch. De elektriciteit werd maanden geleden afgesloten. Het is een straat zonder eind en dat zorgt voor ongeloof veel stress.

De mensen groeien uit elkaar: sociale en familiale relaties komen onder spanning, iedereen heeft zijn eigen problemen. De mensen zijn niet meer dezelfde. Deze oorlog die al vier jaar duurt, heeft hen uitgeput. 
 

Gepubliceerd op: 16 oktober 2019

Meer over dit onderwerp

COVID-19: De kinesitherapeuten van Handicap International sensibiliseren over hygiënemaatregelen
© Phil Sheppard / Handicap International
Gezondheid Noodhulp Revalidatie

COVID-19: De kinesitherapeuten van Handicap International sensibiliseren over hygiënemaatregelen

Covid-19 is vandaag een realiteit wereldwijd. Daarom passen de team van Handicap International (HI) hun activiteiten aan en schieten ze kwetsbare bevolkingsgroepen te hulp. Onze kiné's zetten in het bijzonder in op sensibilisering bij de bevolking over de hygiënische maatregelen. Pauline Falipou, experte noodrevalidatie, deelt met ons haar blik op het terrein.

Jemen: een hele generatie ernstig gewond voor het leven Mijnen en andere wapens Noodhulp Revalidatie

Jemen: een hele generatie ernstig gewond voor het leven

Sinds het begin van het conflict in Jemen heeft Handicap International meer dan 3.000 slachtoffers van explosieve wapens behandeld, waaronder 850 slachtoffers van mijnen en explosieve oorlogsresten. Bijna allemaal hebben ze een blijvende handicap overgehouden als gevolg van hun verwondingen en zullen ze specifieke nazorg voor de rest van hun leven nodig hebben. De organisatie maakt zich zorgen over de vele belemmeringen voor humanitaire interventies en de toegang tot de bevolking. Thomas Hugonnier, projectverantwoordelijke voor de organisatie in het Midden-Oosten, getuigt over de situatie in het land.

Héritier, slachtoffer van het geweld in Zuid-Kivu
© Patrick Meinhardt/HI
Gezondheid Noodhulp Revalidatie

Héritier, slachtoffer van het geweld in Zuid-Kivu

Héritier (23) was kapitein op een vissersboot in Zuid-Kivu, Congo. Op een nacht viel een gewapende groep zijn woning binnen. Héritiers ouders werden in koelen bloede vermoord. Zelf hield hij een armletsel over aan de aanval. Noela, een kinesiste van HI, komt geregeld op bezoek. Samen werken ze aan zijn revalidatie opdat hij zijn arm en hand opnieuw kan gebruiken. Héritier wordt ook begeleid door Olivier, een psycholoog bij wie hij zich op zijn gemak voelt.