Goto main content

Haïti: van urgentie naar integratie

Integratie Noodhulp Revalidatie
Haïti
De beelden staan nog op het netvlies gebrand... De aarde die beeft, een presidentieel paleis dat instort, duizenden doden, gewonden, daklozen... Achttien maanden later is de situatie in Haïti tegenstrijdig. De gewonden – en meer bepaald alle inwoners van Port-au-Prince- halen hun voordeel uit de goede medische zorgen. Maar toch leeft een belangrijk deel van de bevolking nog steeds in een tent, in moeilijke omstandigheden. En mensen met een handicap hebben niet alleen medische verzorging nodig. Ook op andere vlakken is hulp onontbeerlijk.
Ricoh, een hulpkinesist, doet revalidatieoefeningen met Josil.

De beelden staan nog op het netvlies gebrand... De aarde die beeft, een presidentieel paleis dat instort, duizenden doden, gewonden, daklozen... Achttien maanden later is de situatie in Haïti tegenstrijdig. De gewonden – en meer bepaald alle inwoners van Port-au-Prince- halen hun voordeel uit de goede medische zorgen. Maar toch leeft een belangrijk deel van de bevolking nog steeds in een tent, in moeilijke omstandigheden. En mensen met een handicap hebben niet alleen medische verzorging nodig. Ook op andere vlakken is hulp onontbeerlijk.

Op 18 januari 2010 trok de Belgische sectie van Handicap International naar Haïti. Onze kinesitherapeuten hebben er revalidatieprojecten op touw gezet in ziekenhuizen van Artsen Zonder Grenzen. Sinds maart richt Handicap International zich op het chirurgisch en postoperatief referentiecentrum in Sarthe. Er zijn ruimtes ingericht voor kinesitherapie en voor de productie van prothesen en orthesen. Een volgende stap is de overbrenging van onze activiteiten in Sarthe naar een nieuw ziekenhuis, Tabarre. Dat wordt op dit moment voorbereid. Door onze revalidatieprojecten hebben 1300 patiënten kinesitherapie gekregen en aan een duizendtal mensen werden loophulpmiddelen (orthesen, prothesen, rolstoelen...) uitgedeeld.

Kinesitherapie en loophulpmiddelen volstaan echter niet altijd wanneer iemand plots een blijvende handicap oploopt. Ze moeten ook worden voorbereid op hun terugkeer naar huis. Eens ze de beschermde omgeving van het ziekenhuis verlaten, begint voor hen immers een heel nieuw leven. Om aan die noden te beantwoorden, hebben we twee projecten uitgewerkt, die bestaan uit de oprichting van een centrum voor functionele revalidatie en een gemeenschapsdorp. Daar leren de patiënten zich te verplaatsen met een rolstoel of een prothese, hoe naar het toilet te gaan, zich te wassen, te koken...

Verder rijst de vraag naar de financiële situatie van de slachtoffers van de aardbeving en hun integratie in de maatschappij. De Belgische sectie van Handicap International is recent een project voor socio-economische integratie gestart zodat mensen met een handicap een inkomen kunnen verwerven. We sensibiliseren ondernemingen en steunen de opleiding en integratie van mensen met een handicap in grote, lokale professionele structuren.

De Belgische sectie van Handicap International in Haïti bestaat op dit moment uit 75 mensen, onder wie 8 expats.

Foto’s: © Gaël Turine / Vu’
 

Gepubliceerd op: 14 september 2021

Meer over dit onderwerp

Haïti, een maand na de aardbeving
© R.CREWS/ HI
Noodhulp

Haïti, een maand na de aardbeving

Een maand nadat een aardbeving het zuidwesten van Haïti opschrikte, zijn de humanitaire behoeften nog steeds immens. Meer dan 2.000 mensen kwamen om, 650.000 Haïtianen verkeren nog steeds in nood.

“Mijn letsel heeft alles veranderd”
© P.Poulpiquet/Handicap International
Noodhulp

“Mijn letsel heeft alles veranderd”

Een granaatscherf doorboorde het lichaam van Hozeifa tijdens een bombardement in de Syrische stad Idlib in 2016. De jongen raakte verlamd aan zijn benen. Hij vluchtte daarna naar Libanon, waar hij in een tentje leeft met zijn gezin.

“Alsof ik in een nachtmerrie was terechtgekomen”
© P.Poulpiquet/Handicap International
Noodhulp

“Alsof ik in een nachtmerrie was terechtgekomen”

De 48-jarige Mayada komt uit een buitenwijk van de Syrische stad Damascus. In 2014 werd haar huis gebombardeerd. Ze liep ernstige verwondingen op en moest naar het ziekenhuis voor een amputatie. Intussen leeft ze al twee jaar als vluchtelinge in Libanon, waar ze van Handicap International een prothese kreeg. Onze organisatie helpt haar met kinesitherapie.