Goto main content

Handicap International sluit haar programma in Burundi

Handicap International, sinds 1992 aanwezig in Burundi, ziet zich genoodzaakt haar activiteiten in het land stop te zetten.

Een Burundees met grijze haren en een kruk zit naast een tafel waar zijn pasta droogt.

Handicap International, dat sinds 1992 in Burundi aan de slag was, gaat haar activiteiten in het land stopzetten. Omwille van de recente beslissing van de Burundese regering ten overstaan van internationale ngo's, meer bepaald dat ze een register moeten bijhouden van de etniciteit van hun medewerkers, is onze organisatie van mening dat ze haar projecten niet meer kan voortzetten.

De acties van alle internationale ngo's in Burundi werden op 1 oktober 2018 door de regering opgeschort. Een van de belangrijkste voorwaarden voor de hervatting van hun activiteiten is dat ze etnische quota moeten respecteren voor de aanwerving van lokaal personeel.
 
Handicap International heeft geprobeerd om, in overeenstemming met de humanitaire principes en waarden, op de eisen van de regering in te gaan en pleegde daarom overleg met de Burundese overheid, maar een oplossing bleef uit. Tijdens een vergadering op 24 december 2018 bevestigde het Burundese ministerie van Binnenlandse Zaken dat de voorwaarden van de regering niet voor onderhandeling vatbaar waren en dat Handicap International haar activiteiten niet zou mogen hervatten als de organisatie er tegen 31 december 2018 niet aan zou voldoen.

Een rode lijn

Gezien het engagement van de organisatie voor humanitaire principes als neutraliteit, onpartijdigheid en onafhankelijkheid is Handicap International van mening dat de verplichting om de etnische samenstelling van haar personeelsbestand bij te houden en aan de autoriteiten mee te delen, een rode lijn vormt die ze niet zal overschrijden. De organisatie leidt haar activiteiten volgens de wetten van de landen waar ze actief is en vindt positieve discriminatie aanvaardbaar wanneer het erop aankomt werkgelegenheid te creëren voor groepen waarvan geweten is dat ze bijvoorbeeld uitgesloten worden omwille van hun geslacht of beperking. Ze weigert echter een etnisch register van haar personeel aan te leggen in een land waar etniciteit niet op de identiteitskaart wordt vermeld.
 
De verplichting die aan de ngo's werd opgelegd, vindt zijn oorsprong in het quotasysteem zoals wordt gedetailleerd in de grondwet voor alle structuren en instellingen van de Burundese staat, met inbegrip van de overheidsdiensten, defensie en de veiligheidsdiensten. De grondwet verwijst echter alleen naar de staat, niet de burgermaatschappij. 

26 jaar aanwezigheid

De etnische identificatie en overeenstemmende jaarlijkse audit die door de Burundese autoriteiten werden opgelegd, zouden aanleiding kunnen geven tot verregaande maatregelen waarvan we de omvang op dit moment niet kennen. Handicap International wil niet medeplichtig zijn aan enige vorm van etnische discriminatie. De organisatie aanvaardt de gevolgen van haar beslissing, maar sluit haar programma in Burundi met grote spijt, na 26 jaar aanwezigheid en interventies op het vlak van gezondheid, revalidatie, onderwijs, bescherming, socio-economische inclusie en steun aan andere organisaties. Bovendien betreurt ze het feit dat de werking van ngo's steeds meer aan banden wordt gelegd in een van de armste landen ter wereld, ten nadele van de meest kwetsbare Burundese bevolkingsgroepen.

Meer over dit onderwerp

De psychologen van Handicap International begeleiden slachtoffers van het geweld in Noord-Kivu.
© Ogala Company / Handicap International
Hulpverlening

De psychologen van Handicap International begeleiden slachtoffers van het geweld in Noord-Kivu.

Gedwongen op de vlucht slaan, geweld en wreedheden: de inwoners van Noord-Kivu staan onder loodzware psychologische druk. De psychologen van Handicap International begeleiden hen bij het verwerken van deze schokkende ervaringen en trauma's.

Aardbeving Myanmar: Verslag na 1 jaar
© Consortium 12-12

Aardbeving Myanmar: Verslag na 1 jaar

De solidariteit van duizenden schenkers — particulieren, lokale besturen, bedrijven en nonprofitorganisaties — heeft ervoor gezorgd dat we samen betekenisvolle hulp konden bieden aan de getroffen bevolking. In dit verslag leest u hoe deze gezamenlijke inzet ter plaatse verschil maakt.

Stanley, fysiotherapeut: "Ik wil een van de pioniers op het gebied van revalidatie in Haïti worden"
© T. Noreille / Handicap International
Noodhulp Revalidatie

Stanley, fysiotherapeut: "Ik wil een van de pioniers op het gebied van revalidatie in Haïti worden"

Stanley Paulin is fysiotherapeut in Port-au-Prince, waar hij werkt met ontheemden. Gedreven door zijn enorme betrokkenheid en vastberadenheid, blikt hij terug op zijn afgelegde weg en zijn dromen voor de toekomst.