Meteen naar de inhoud

“Ik wil niet dat mijn dochter hetzelfde overkomt”

Mijnen en andere wapens
Colombia
Simpel is het niet, als jonge Colombiaanse door het leven gaan met een beperking en intussen een dochtertje opvoeden. Maar Irma, die een been verloor in een mijnenongeval, probeert een zo normaal mogelijk leven te leiden. "Dankzij mijn prothese kan ik vrijwel alles doen om voor mijn dochtertje te zorgen. Enkel achter haar aan rennen lukt in mijn toestand niet." 
Irma streelt haar dochtertje liefdevol over het hoofd

Simpel is het niet, als jonge Colombiaanse door het leven gaan met een beperking en intussen een dochtertje opvoeden. Maar Irma, die een been verloor in een mijnenongeval, probeert een zo normaal mogelijk leven te leiden. "Dankzij mijn prothese kan ik vrijwel alles doen om voor mijn dochtertje te zorgen. Enkel achter haar aan rennen lukt in mijn toestand niet."  

De 25-jarige Irma woont met haar eenjarige dochter Maria Angel, haar zus, drie broers en ouders in een simpel rijhuisje in Zaragoza, een gemeente in het noorden van Colombia, een van de meest door mijnen bevuilde landen ter wereld. Binnenin sieren Mariaplaatjes en engelenfiguren de grijze betonstenen. Boven de inkom prijken de woorden ‘Dios es amor’, God is liefde. Net op die plaats zal de vader des huizes ostentatief zijn wapen kuisen tijdens ons gesprek met zijn dochter.

Irma is geamputeerd aan haar linkerbeen tot boven de knie, als gevolg van een mijnenongeval. Ze was elf jaar toen ze mee hout ging sprokkelen om bezems te maken, die de familie verkocht om brood op de plank te krijgen. “Het was vlakbij ons huis, op de plek waar we altijd hout zochten”, vertelt ze. “Plots trapte ik op iets dat een knal gaf en een grote vlaag stof deed opwaaien. Ik lag gewond op de grond en riep dat ik niet wilde doodgaan.”

Levenslange zorg nodig

Irma belandde in het ziekenhuis, maar overleefde. De rest van haar leven zou ze aangepaste zorg nodig hebben voor haar verminkte linkerbeen. In het revalidatiecentrum van Medellín, de tweede grootste stad van Colombia, werd ze doorverwezen naar Handicap International. Onze organisatie volgt haar sindsdien op.

Ons lokale team in Colombia zorgt ervoor dat ze kinesitherapie krijgt en voorziet logistieke steun, zoals transport naar het revalidatiecentrum. Monica, psychologe voor Handicap International, geeft Irma ook psychologische ondersteuning.

Want simpel is het niet, als jonge Colombiaanse door het leven gaan met een beperking en intussen een dochtertje opvoeden. Dat doet ze alleen, want de vader liet haar in de steek toen ze twee maanden zwanger was. “Soms raak ik in paniek, wanneer ik geen geld heb voor eten of pampers voor Maria Angel bijvoorbeeld. Gelukkig kan Monica me kalmeren met haar goede raad. Voor de rest kan ik dankzij mijn prothese vrijwel alles doen om voor Maria Angel te zorgen. Enkel achter haar aan rennen lukt in mijn toestand niet.”   

Ambassadrice

Toen Irma jaren geleden op een landmijn trapte, wist ze amper iets over deze wapens en de gevaren ervan. Omdat ze niet wil dat anderen moeten meemaken wat haar is overkomen, is ze intussen ambassadrice geworden en gaat ze bij mensen thuis om hen te sensibiliseren over mijnen.

“Door ervoor te zorgen dat anderen minder gevaar lopen, haal ik nog iets goeds uit mijn ongeval. Dat maakt me wel trots. Ook als Maria Angel groot genoeg is, zal ik haar alles vertellen over mijnen. Ik geef haar al het educatieve materiaal dat ik hier heb liggen. Dat haar hetzelfde zou overkomen als mij, hier in de heuvels vlakbij, is mijn grootste schrik. Ik zal er alles aan doen om dat te voorkomen.”

Meer over dit onderwerp

“Bombardementen in bevolkte gebieden hebben de klok in Jemen 25 jaar teruggedraaid”
© HI
Mijnen en andere wapens

“Bombardementen in bevolkte gebieden hebben de klok in Jemen 25 jaar teruggedraaid”

Het inzetten van explosieve wapens in bevolkte gebieden in Jemen hebben decennia aan vooruitgang ongedaan gemaakt. Dat is één van de belangrijkste bevindingen uit “Death Sentence to Civilians: The Long-Term Impact of Explosive Weapons in Populated Areas in Yemen”, een rapport dat Handicap International publiceert op vrijdag 12 juni.

Jemen: een hele generatie ernstig gewond voor het leven Mijnen en andere wapens Noodhulp Revalidatie

Jemen: een hele generatie ernstig gewond voor het leven

Sinds het begin van het conflict in Jemen heeft Handicap International meer dan 3.000 slachtoffers van explosieve wapens behandeld, waaronder 850 slachtoffers van mijnen en explosieve oorlogsresten. Bijna allemaal hebben ze een blijvende handicap overgehouden als gevolg van hun verwondingen en zullen ze specifieke nazorg voor de rest van hun leven nodig hebben. De organisatie maakt zich zorgen over de vele belemmeringen voor humanitaire interventies en de toegang tot de bevolking. Thomas Hugonnier, projectverantwoordelijke voor de organisatie in het Midden-Oosten, getuigt over de situatie in het land.

Laos: twee overlevenden van clustermuntie getuigen
© N. Lozano Juez / HI
Mijnen en andere wapens

Laos: twee overlevenden van clustermuntie getuigen

Ze wonen in hetzelfde dorp. Ze werden ook allebei het slachtoffer van clustermunitie. Eerst Kua Tcho Tor … dertig jaar later ook Chue Por Vang.