Meteen naar de inhoud

Strijd tegen antipersoonsmijnen bestaat 20 jaar

Vertegenwoordigers van verschillende organisaties die betrokken waren bij de oprichting van de Internationale campagne voor het verbannen van landmijnen(International Campaign to Ban Landmines, ICBL), waaronder Handicap International, komen vandaag (19 oktober) in New York bijeen om het 20-jarig bestaan van de organisatie te vieren. Deze bijeenkomst biedt de deelnemers de kans om terug te kijken op belangrijke momenten in de laatste twee decennia, maar vooral om de strijd voor volledige uitbanning van landmijnen voort te zetten.

Deze terugblik op de strijd brengt aan het licht hoe lang de weg is die afgelegd is vanaf het moment dat 20 jaar geleden enkele mannen en vrouwen met de strijd begonnen. Uit verzet tegen de onacceptabele hoeveelheid antipersoonsmijnen richtten in oktober 1992 zes organisaties dit samenwerkingsverband op. Destijds werden jaarlijks 20.000 mensen gedood of verminkt door deze wapens en het merendeel van deze slachtoffers behoorde tot de burgerbevolking. Het engagement van het maatschappelijke middenveld en van organisaties zoals Handicap International leidde 5 jaar later tot het Verdrag van Ottawa, het verdrag inzake het verbod op het gebruik, de opslag, de productie en de overdracht van antipersoonsmijnen en inzake de vernietiging ervan. Hiermee werd voor het eerst in de geschiedenis een conventioneel wapen verboden. In december 1997 werden de inspanningen van de ICBL beloond met de Nobelprijs voor de Vrede. “Onze volharding heeft zijn vruchten afgeworpen. Het heeft ons de noodzakelijke geloofwaardigheid gegeven om tegen andere wapens zoals clustermunitie te kunnen strijden. Onze teams zetten onvermoeibaar de strijd tegen deze barbaarse wapens verder”, verklaart dr. Jean-Baptiste Richardier, medeoprichter van Handicap-International.

Vandaag bestaat de ICBL uit bijna 1500 organisaties afkomstig uit meer dan 100 landen. De gevolgen van het Verdrag van Ottawa zijn aanzienlijk:

  • 160 landen zijn toegetreden tot het Verdrag, d.w.z. meer dan 80 % van de landen in de wereld
  • Bijna 4.000 km2 grond is ontmijnd[1]
  • Meer dan 45 miljoen landmijnen zijn in 87 landen vernietigd door mijnenruimers
  • Bijna 90 miljoen landmijnen die opgeslagen waren door de toegetreden landen, zijn vernietigd
  • Geen enkele staat, ook als die nog niet is toegetreden tot het Verdrag, exporteert nog antipersoonsmijnen
  • Het aantal nieuwe slachtoffers van landmijnen en explosieve oorlogsresten is aanzienlijk gedaald: per jaar worden er minder dan 5.000 geregistreerd

De strijd moet echter niet verminderen om het uiteindelijke doel, een wereld zonder landmijnen, niet een utopie maar concrete realiteit te laten worden. Helaas zijn er nog regeringen die antipersoonsmijnen gebruiken, bijvoorbeeld Libië, Israël en Myanmar in 2011 en Syrië in 2012. Grote mogendheden als Rusland, de Verenigde Staten, Israël, India en Pakistan zijn nog niet tot het Ottawaverdrag toegetreden. De ICBL gebruikt de viering van het 20-jarig bestaan om de internationale gemeenschap op te roepen het gebruik van antipersoonsmijnen uit te roeien door te stoppen met elk gebruik daarvan, het ruimen van landmijnen te intensiveren, hulp aan slachtoffers te bieden, en om de resterende staten op te roepen zich aan te sluiten bij het Verdrag. Als lid van de ICBL steunt Handicap International deze oproep.

De laatste 30 jaar zet Handicap International zich onvermoeibaar in voor de ontmijning van de grond en voor bewustwording van de bedreigde bevolking, voorziet slachtoffers van hulpmiddelen en stimuleert hun deelname aan de samenleving. Op internationaal gebied is Handicap International een van de woordvoerders voor miljoenen mensen die bedreigd worden door deze wapens, opdat zij niet vergeten worden. “Uit solidariteit blijven we actievoeren, bieden we tastbare en concrete oplossingen waarbij we rekening houden met de gemeenschappen en de gemeenschapszin. Een beroep op deze solidariteit is nooit tevergeefs geweest: in elke cultuur, overal ter wereld, geven families nooit op. Het is onze plicht, onze verantwoordelijkheid dit voorbeeld te volgen”, zegt Jean-Baptiste Richardier.

Handicap International zal ook aanwezig zijn op de top over ontwapening die door Human Rights Watch op 20 en 21 oktober in New York is georganiseerd. Het 20-jarig jubileum van de ICBL biedt de aanwezige organisaties de gelegenheid de onwankelbare vastberadenheid in de strijd tegen de onacceptabele gevolgen van de wapens voor de burgerbevolking opnieuw onder de aandacht te brengen.



[1]  Het ontmijnen bestaat uit het opruimen van landmijnen en explosieve restanten die over de grond verspreid liggen.

Meer over dit onderwerp

Jemen: een hele generatie ernstig gewond voor het leven Mijnen en andere wapens Noodhulp Revalidatie

Jemen: een hele generatie ernstig gewond voor het leven

Sinds het begin van het conflict in Jemen heeft Handicap International meer dan 3.000 slachtoffers van explosieve wapens behandeld, waaronder 850 slachtoffers van mijnen en explosieve oorlogsresten. Bijna allemaal hebben ze een blijvende handicap overgehouden als gevolg van hun verwondingen en zullen ze specifieke nazorg voor de rest van hun leven nodig hebben. De organisatie maakt zich zorgen over de vele belemmeringen voor humanitaire interventies en de toegang tot de bevolking. Thomas Hugonnier, projectverantwoordelijke voor de organisatie in het Midden-Oosten, getuigt over de situatie in het land.

Handicap International en de strijd tegen Covid-19
© Patrick Meinhardt / HI
Gezondheid Noodhulp

Handicap International en de strijd tegen Covid-19

Hoewel het epicentrum van de Coronaviruspandemie zich nu in Europa bevindt, blijft het virus zich verspreiden over alle landen en continenten. Het aantal getroffen mensen neemt elke dag toe. Gezien deze ongekende en dramatische situatie neemt Handicap International speciale maatregelen om alle teams te beschermen, de operationele slagkracht te behouden en de meest kwetsbare bevolkingsgroepen te blijven helpen.

Interview: Van Azië naar HELASIA
© HI
Mensenrechten

Interview: Van Azië naar HELASIA

Eind februari verhuisde onze collega Griet Van de Voorde naar Addis Abeba, Ethiopië, waar ze een nieuw hoofdstuk breit aan haar loopbaan bij Handicap International. We konden haar nog strikken voor enkele vragen over haar ervaringen in Azië en wat haar te wachten staat met HELASIA.