Meteen naar de inhoud

Hélène Furaha (45 jaar)

Democratische Republiek Congo
Hélène is opgelucht. Ook al is haar onderbeen net geamputeerd. ‘Drie jaar lang heb ik ondraaglijke pijn geleden.’ Nu kan ze eindelijk haar leven een nieuwe wending geven dat sinds het vuurgevecht in 2009 drastisch was veranderd.

Hélène is opgelucht. Ook al is haar onderbeen net geamputeerd. ‘Drie jaar lang heb ik ondraaglijke pijn geleden.’ Nu kan ze eindelijk haar leven een nieuwe wending geven dat sinds het vuurgevecht in 2009 drastisch was veranderd.

2009. Hélène zit samen met zestien anderen bovenop een vrachtwagen als ze ter hoogte van Bunangana worden aangevallen vanuit de brousse. Vijftien mensen overleven de kogelregen niet. Hélène en een jongen ontsnappen en vluchten de bossen in, waar ze samen een bange nacht beleven. ‘Van onze kleren maakten we verbanden om op onze wonden te leggen.  Ik waande me al dood, toen ik de volgende ochtend werd gevonden door een vriendin.’

Van de jongen worden meteen beide benen geamputeerd. De dokters proberen het been van Hélène te sparen, maar ze lijdt veel pijn. In 2011 wordt ze door Handicap International behandeld voor een infectie van het bot. Maar omdat haar situatie niet verbetert en Hélène ondraaglijke pijn lijdt, besluit Handicap International een jaar later haar been te amputeren in het Cebeka Virunga ziekenhuis in Goma. Hélène is opgelucht, de pijn is op slag verdwenen. Ze is optimistisch, want eens de littekens genezen zijn, zal ze ook een prothese krijgen.

‘Toen mijn man hoorde van mijn ongeval, heeft hij meteen de benen genomen. Hij heeft ons huis verkocht en is ergens anders hertrouwd.’ Op het moment dat Hélène het ziekenhuis verlaat, is ze dus dakloos en heeft ze vijf kinderen om voor te zorgen. Van haar broer krijgt ze een hutje op zijn perceel grond. ‘Het is klein en het staat scheef, maar het is een dak boven ons hoofd.’

Tot 2011 leven Hélène en haar vijf kinderen van wat het kleine stukje grond voor hun huis hen schenkt. Dat verandert als Handicap International haar krukken en een driewieler geeft, waardoor ze goederen kan gaan transporteren en verkopen. ‘En zodra ik mijn prothese heb, zal dat nog gemakkelijker gaan en hoop ik mijn zaakje meer rendabel te maken.’

Meer over dit onderwerp

Humanitaire luchtbrug verbindt Zaventem met Congo
© Lukasz Kobus
Gezondheid Noodhulp

Humanitaire luchtbrug verbindt Zaventem met Congo

Het voorbije weekend vertrokken drie humanitaire vluchten met in totaal 40 ton noodhulp vanuit België en Frankrijk naar de Democratische Republiek Congo. Er reisden ook 172 humanitaire hulpverleners mee die zullen worden ingezet in de strijd tegen Covid-19. De humanitaire luchtbrug is een mooi staaltje van samenwerking tussen verschillende humanitaire organisaties – waaronder Handicap International - en de Europese Unie.

Héritier, slachtoffer van het geweld in Zuid-Kivu
© Patrick Meinhardt/HI
Gezondheid Noodhulp Revalidatie

Héritier, slachtoffer van het geweld in Zuid-Kivu

Héritier (23) was kapitein op een vissersboot in Zuid-Kivu, Congo. Op een nacht viel een gewapende groep zijn woning binnen. Héritiers ouders werden in koelen bloede vermoord. Zelf hield hij een armletsel over aan de aanval. Noela, een kinesiste van HI, komt geregeld op bezoek. Samen werken ze aan zijn revalidatie opdat hij zijn arm en hand opnieuw kan gebruiken. Héritier wordt ook begeleid door Olivier, een psycholoog bij wie hij zich op zijn gemak voelt.

"Ik ben zo hard als een steen"
HI
Revalidatie

"Ik ben zo hard als een steen"

Kisubizo is een meisje van 10 jaar uit Oost-Congo. Het relaas van haar familie klinkt als een echte tragedie.