Meteen naar de inhoud

Het verhaal van de roeping van Yolande

Mijnen en andere wapens
Colombia
Voor Yolanda deel ging uitmaken van het team van Handicap International, had ze al flink wat werkervaring opgedaan in de regio Cartagena. In deze streek laaien gewapende conflicten tussen de guerilla, paramilitairen en het Colombiaans leger hoog op. De burgerbevolking is hier regelmatig het slachtoffer van. Ze werd aangeworven als coördinator van het project ‘mijnen’ in het Caraïbische deel van het land. Ze doet haar werk enorm graag. “Ik krijg de kans om met de gemeenschappen te werken, dat is voor mij het belangrijkste”, zegt ze. Haar taak is het opzetten van hulpstrategieën voor slachtoffers van landmijnen in de regio. Ze worden tijdens hun hele proces van psychologische en lichamelijke revalidatie begeleid.
 Yolande tussen twee van haar teamleden



Voor Yolanda deel ging uitmaken van het team van Handicap International, had ze al flink wat werkervaring opgedaan in de regio Cartagena. In deze streek laaien gewapende conflicten tussen de guerilla, paramilitairen en het Colombiaans leger hoog op. De burgerbevolking is hier regelmatig het slachtoffer van. Ze werd aangeworven als coördinator van het project ‘mijnen’ in het Caraïbische deel van het land. Ze doet haar werk enorm graag. “Ik krijg de kans om met de gemeenschappen te werken, dat is voor mij het belangrijkste”, zegt ze. Haar taak is het opzetten van hulpstrategieën voor slachtoffers van landmijnen in de regio. Ze worden tijdens hun hele proces van psychologische en lichamelijke revalidatie begeleid.

Er zijn twee soorten werkdagen voor haar: die op het bureau en die op het terrein. “Als ik op kantoor in Cartagena blijf, denk ik samen met mijn collega’s na over wat voor activiteiten we het best kunnen organiseren wanneer we naar het terrein gaan. Op die dagen contacteer ik ook de verschillende Colombiaanse instellingen om te kijken hoe ze met Handicap International kunnen samenwerken om de slachtoffers te helpen.” Maar het grootste deel van haar tijd is Yolanda op het terrein te vinden, als luisterend oor voor de mensen. Dat doet ze het liefste. “Want de sleutel tot het succes van projecten bestemd voor de gemeenschap is het contact met de mensen die we helpen en de manier waarop we met hen meeleven”, legt ze uit. Daarom gaat Yolanda regelmatig met haar team kinesitherapeuten en psychologen op pad om slachtoffers van landmijnen en hun familie te bezoeken.

Midden maart zal Handicap International zijn activiteiten uitbreiden naar Bucamaranga, in het oosten van het land. Deze regio werd zwaar getroffen door het gewapend conflict en er vallen steeds meer slachtoffers van landmijnen. Yolanda, die uit deze streek afkomstig is, werd geselecteerd om het nieuwe bureau te gaan leiden. Haar reactie ? “Ik ben heel enthousiast ! Op professioneel gebied ben ik blij dat ik het werk van Handicap International mee kan uitbreiden naar een zone waar de slachtoffers nog niet de nodige begeleiding krijgen. Concreet zal mijn werk niet zoveel veranderen. Het grote verschil zal zijn dat ik verantwoordelijk word voor het beheer van het kantoor en een compleet nieuw team. Op persoonlijk vlak kan ik terugkeren naar mijn geboortestad, dichtbij de familie en vrienden die daar zijn blijven wonen.” Deze promotie is welverdiend als je ziet wat Yolanda al allemaal heeft gedaan voor de slachtoffers. Stéphane Pétiaux, de programmadirecteur in Colombia, kan haar met een gerust hart de sleutels van het nieuwe kantoor overhandigen.
 

Meer over dit onderwerp

Jemen: een hele generatie ernstig gewond voor het leven Mijnen en andere wapens Noodhulp Revalidatie

Jemen: een hele generatie ernstig gewond voor het leven

Sinds het begin van het conflict in Jemen heeft Handicap International meer dan 3.000 slachtoffers van explosieve wapens behandeld, waaronder 850 slachtoffers van mijnen en explosieve oorlogsresten. Bijna allemaal hebben ze een blijvende handicap overgehouden als gevolg van hun verwondingen en zullen ze specifieke nazorg voor de rest van hun leven nodig hebben. De organisatie maakt zich zorgen over de vele belemmeringen voor humanitaire interventies en de toegang tot de bevolking. Thomas Hugonnier, projectverantwoordelijke voor de organisatie in het Midden-Oosten, getuigt over de situatie in het land.

Laos: twee overlevenden van clustermuntie getuigen
© N. Lozano Juez / HI
Mijnen en andere wapens

Laos: twee overlevenden van clustermuntie getuigen

Ze wonen in hetzelfde dorp. Ze werden ook allebei het slachtoffer van clustermunitie. Eerst Kua Tcho Tor … dertig jaar later ook Chue Por Vang.

Laos: Onze ontmijningsteams geven niet op!
© N. Lozano Juez / HI
Mijnen en andere wapens

Laos: Onze ontmijningsteams geven niet op!

Explosieve oorlogsresten blijven een dreiging vormen voor de bevolking in Laos. Handicap International zet zich in om die dreiging weg te nemen en om de humanitaire en socio-economische risico’s te verminderen.