Go to main content

Mali: Handicap International bezorgd om de crisis

Revalidatie
Mali
Caroline Boltz bouwde de afgelopen jaren heel wat ervaring op bij de aanpak van humanitaire projecten. Na haar eerste job in Haïti, volgde ze een master in volksgezondheid. In 2005 vertrok Caroline naar Mali, waar ze twee jaar lang het hoofd was van een project dat zich richt op de gezondheidssituatie van moeders. In een gesprek heeft ze het over de noodzaak van dit project én uit ze haar bezorgdheid over de moeilijke situatie in Mali.
foto van een jongen die behandeld wordt in een revalidatiecentrum in mali

Caroline Boltz bouwde de afgelopen jaren heel wat ervaring op bij de aanpak van humanitaire projecten. Na haar eerste job in Haïti, volgde ze een master in volksgezondheid. In 2005 vertrok Caroline naar Mali, waar ze twee jaar lang het hoofd was van een project dat zich richt op de gezondheidssituatie van moeders. In een gesprek heeft ze het over de noodzaak van dit project én uit ze haar bezorgdheid over de moeilijke situatie in Mali.

"Ik ben blij dat de gezondheidszorg in Mali evolueert. Het gaat om een geleidelijke verbetering, maar er is in ieder geval vooruitgang." Om vooruitgang te boeken en te behouden, werkt Handicap International samen met lokale gezondheidscentra, basisscholen, verenigingen voor personen met een handicap enzovoort. De organisatie focust op drie sectoren: de gezondheid van moeders, problemen veroorzaakt door hiv en het tijdig opsporen van gezondheidsproblemen en het aanpakken ervan.

"De sensibiliseringsacties werpen hun vruchten af: mensen nemen nieuwe gewoontes aan. Vrouwen gaan bijvoorbeeld steeds meer op consultatie tijdens hun zwangerschap, waardoor complicaties worden vermeden. Toch is het om traditionele redenen nog moeilijk om vrouwen te overtuigen om in gezondheidscentra in de plaats van thuis te bevallen. We leggen vrouwen uit dat ze zeker bij problemen meteen naar het gezondheidscentrum moeten. Dan moet iedereen samenwerken, ook de mannen, die voor noodtransport moeten instaan, desnoods met karren of kano’s. We vinden het dus belangrijk dat ook zij bij onze sensibilisatiecampagnes betrokken worden, aangezien beslissingen van families hiervan afhangen. Al twee jaar proberen we hen zo veel mogelijk te betrekken door hen te wijzen op de noodzaak van geboorteplanning en van het opvolgen van de zwangerschap van hun vrouw."

Er is ook veel vooruitgang geboekt dankzij het hiv-project om mensen met een handicap die met die ziekte te maken krijgen minder kwetsbaar te maken. "Ze weten niets of niet veel over hiv en sensibilisatiecampagnes richten zich onvoldoende tot hen”, legt Caroline uit. "Onze rol is de organisaties voor mensen met een handicap in contact brengen met organisaties die zich inzetten voor hiv-patiënten, zodat ze zouden samenwerken om het aantal screenings te verhogen en om aangepaste zorg voor mensen met een handicap te voorzien. Het project boekt goede resultaten en het aantal vrijwillige screenings bij mensen met een handicap is aanzienlijk gestegen."

Maar Caroline’s tevredenheid wordt getemperd door de ernstige voedselcrisis die in Mali en heel de Sahel dreigt en door de politieke crisis sinds de militaire staatsgreep van 22 maart 2012 en de inname van drie regio's in het noorden door gewapende groepen. "Onze eerste bekommernis is de gezondheid van de mensen. Dat betekent dat we ons opnieuw op het verzekeren van de basisbehoeftes moeten concentreren. De voedselonzekerheid is verschrikkelijk en in deze overbruggingsperiode hebben de mensen geen andere keuze dan te eten van de zaden die voorzien zijn voor de aanplant van juli. Hierbij komen de plunderingen van de gezondheidsstructuren die opnieuw bemand en heropend moeten worden, de afwezigheid van vaccinatiecampagnes, het aanbreken van het regenseizoen en de bijbehorende epidemieën, de aanwezigheid van niet-ontploft oorlogstuig waarvan de bevolking zo snel mogelijk op de hoogte moet worden gebracht omdat het grote risico’s inhoudt. Dat alles wordt nog eens bemoeilijkt doordat veel mensen momenteel gevlucht zijn voor de gevechten. We zijn erg bezorgd en meer geëngageerd dan ooit om de Malinezen te helpen deze moeilijke periode door te komen."
 

Meer over dit onderwerp

"Ik beschouw mijn prothese als mijn eigen been"
© Davide Preti/HI
Revalidatie

"Ik beschouw mijn prothese als mijn eigen been"

Een infectie aan haar been na de aardbeving, kostte Maryse (44) bijna 10 jaar geleden haar rechterbeen. Haar handicap heeft haar echter niet kleingekregen.

"Deze oorlog die al vier jaar duurt, heeft de mensen uitgeput." Mijnen en andere wapens Revalidatie

"Deze oorlog die al vier jaar duurt, heeft de mensen uitgeput."

Suad Al-Qadri werkt als psychosociale hulpverlener voor HI in Sana’a, de hoofdstad van Jemen. Ze vertelt over de mentale toestand van de patiënten die door HI geholpen worden en de gevolgen van bombardementen op de psychologische gezondheid van de bevolking.

Bangladesh: "We zijn afhankelijk van de hulp in het kamp" Revalidatie

Bangladesh: "We zijn afhankelijk van de hulp in het kamp"

In een hoek van het vaste revalidatiecentrum van Handicap International in het Ukhiya-vluchtelingenkamp zit de 6-jarige Hamas. Hij werd door een hersenverlamming getroffen toen hij één jaar was. Hij staat vandaag in het middelpunt van de belangstelling omdat hij een revalidatiesessie volgt met Redwanul, kinesitherapeut van Handicap International.