Meteen naar de inhoud

Vietnam: een knuffel en een spalkje

Gezondheid Revalidatie
Vietnam
In de bloedhete verloskamer van het ziekenhuis van Khanh Hoa ligt Hiê’n (32) te puffen. Hiê’n zal er bevallen van haar tweede kind. Haar man is nergens te bespeuren. Vietnamese vrouwen bevallen meestal helemaal alleen. Hiê’n baadt in het zweet, maar voor de rest geeft ze geen krimp. Amper een kwartier later zet ze een klein meisje ter wereld.
Baby Vo werd geboren met een klompvoetje

In de bloedhete verloskamer van het ziekenhuis van Khanh Hoa ligt Hiê’n (32) te puffen. Hiê’n zal er bevallen van haar tweede kind. Haar man is nergens te bespeuren. Vietnamese vrouwen bevallen meestal helemaal alleen. Hiê’n baadt in het zweet, maar voor de rest geeft ze geen krimp. Amper een kwartier later zet ze een klein meisje ter wereld.

Terwijl de dokter Hiê’n verzorgt, neemt de vroedvrouw de baby mee om haar te wassen, te meten en te wegen. Ze schrijft met een blauwe stift de naam van de mama op het voorhoofd van de baby. In Vietnam is het de gewoonte om je baby pas na een maand een naam de te geven.

Na een eerste knuffel bij mama, neemt de vroedvrouw het meisje mee voor een aantal standaard onderzoeken. Ze kijkt naar haar hoofdje en beweegt de beentjes en de voetjes heen en weer. Alleen een getraind oog kan zien dat dit prachtige, perfect uitziende meisje een afwijking heeft. De spieren in haar nek zijn stram en ze heeft een klompvoet. De vroedvrouwen en dokters van het hospitaal kregen een opleiding van Handicap International om handicaps te herkennen. Het is uitermate belangrijk om dit soort handicaps zo snel mogelijk op te sporen om zware afwijkingen te voorkomen.

De baby zal de eerste uren na haar geboorte onmiddellijk kinesitherapie krijgen. Zonder behandeling zou het meisje nooit normaal kunnen lopen en zou ze haar hoofd niet goed kunnen bewegen.  

Wanneer de verantwoordelijke van het Welcome to Life project van Handicap International enkele weken later naar Hiê’n belt, vertelt ze dat alles goed gaat met haar kindje. Het meisje kreeg de naam Vo en is ondertussen 1 maand en 20 dagen oud. Drie weken lang ging Vo elke dag naar de afdeling revalidatie om oefeningen te doen. Om haar voet recht te zetten, kreeg ze ook een spalk van Handicap International. Vo moet nu nog een keer op controle gaan naar het ziekenhuis, maar haar mama is heel gelukkig. Van de klompvoet van Vo merk je bijna niets meer.

 

Bekijk hier de fotoreportage.

Meer over dit onderwerp

Jemen: een hele generatie ernstig gewond voor het leven Mijnen en andere wapens Noodhulp Revalidatie

Jemen: een hele generatie ernstig gewond voor het leven

Sinds het begin van het conflict in Jemen heeft Handicap International meer dan 3.000 slachtoffers van explosieve wapens behandeld, waaronder 850 slachtoffers van mijnen en explosieve oorlogsresten. Bijna allemaal hebben ze een blijvende handicap overgehouden als gevolg van hun verwondingen en zullen ze specifieke nazorg voor de rest van hun leven nodig hebben. De organisatie maakt zich zorgen over de vele belemmeringen voor humanitaire interventies en de toegang tot de bevolking. Thomas Hugonnier, projectverantwoordelijke voor de organisatie in het Midden-Oosten, getuigt over de situatie in het land.

Handicap International en de strijd tegen Covid-19
© Patrick Meinhardt / HI
Gezondheid Noodhulp

Handicap International en de strijd tegen Covid-19

Hoewel het epicentrum van de Coronaviruspandemie zich nu in Europa bevindt, blijft het virus zich verspreiden over alle landen en continenten. Het aantal getroffen mensen neemt elke dag toe. Gezien deze ongekende en dramatische situatie neemt Handicap International speciale maatregelen om alle teams te beschermen, de operationele slagkracht te behouden en de meest kwetsbare bevolkingsgroepen te blijven helpen.

Héritier, slachtoffer van het geweld in Zuid-Kivu
© Patrick Meinhardt/HI
Gezondheid Noodhulp Revalidatie

Héritier, slachtoffer van het geweld in Zuid-Kivu

Héritier (23) was kapitein op een vissersboot in Zuid-Kivu, Congo. Op een nacht viel een gewapende groep zijn woning binnen. Héritiers ouders werden in koelen bloede vermoord. Zelf hield hij een armletsel over aan de aanval. Noela, een kinesiste van HI, komt geregeld op bezoek. Samen werken ze aan zijn revalidatie opdat hij zijn arm en hand opnieuw kan gebruiken. Héritier wordt ook begeleid door Olivier, een psycholoog bij wie hij zich op zijn gemak voelt.